Radioreportage Grote Markt: De paardentram Wies Jaspers

De paardentram is al jarenlang een gekend fenomeen in de Antwerpse binnenstad. Vergezeld van gezellig
hoevengetrappel ontdekken vele toeristen jaarlijks de stad. Ik waande me toerist voor één dag en genoot van een leuke tocht op de tram..

Redactie 2AV web: Bespreking nieuwssites

Huffingtonpost.com

 Als je huffingtonpost.com zou vergelijken met een soort krant wat betreft lay-out, dan zou het een tabloid zijn: grote foto’s, koppen die de aandacht trekken, schreeuwerige ondertitels. Maar omdat het hier om een ander medium gaat raakt deze vergelijking kant noch wal. Misschien is dit wel net het succes van only-internet newssites: bij het eerste aanzicht van de pagina moet de lezer gegrepen zijn, anders surft die weg.

 Verder kent huffingtonpost.com een logische en heldere opbouw. De groene balk bovenaan geeft de verschillende katernen weer.

 Ook verloochent huffingtonpost.com zijn roots niet. Het begon allemaal als een gewone blog. Dat zie je ook nu nog terug in de stijl van sommige artikels. Ook worden er veel bloggers, als recensenten, aan het woord gelaten.

 De algemene indruk die ik tot slot krijg van de site, is dat het nieuws nogal sensatiegericht is. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar de sportafdeling…

 
Nu.nl

 Op nu.nl vindt je katernen die je in traditionele kranten ook aantrekt. Maar daarenboven pakt het uit met extra zaken die alleen mogelijk zijn via het internet: zoals video, files,  blogs, beurscijfers en het weer dat up-to-date blijft. Dit zijn allemaal zaken waarmee deze nieuwssite de gewone gedrukte krant de loef mee afsteekt.

 Verder is lay-out wat meer geordend dan pakweg huffingtonpost. Maar toch nemen advertenties een erg grote plaats in op de site. Dit stoort mij in grote maten. Vooral omdat je zo vaak het verschil niet meer ziet tussen wat een advertentie is en wat een artikel.

 Tot slot gaat het overgrote deel van het nieuws over binnenland. Over buitenland wordt er weinig gesproken, of het moesten faits divers zijn.

W.J.

Vox pop: Play-Offs in Belgisch voetbal

Vanaf dit voetbalseizoen ziet de Belgische voetbalcompetitie er helemaal anders uit. In de play-offs op het einde van het seizoen maken de zes beste ploegen onderling uit wie kampioen wordt. Maar is dat wel een eerlijk systeem? En kan de beste ploeg over het hele seizoen de titel nog missen door het nieuwe systeem?

Theaterplein

Vorige keer hadden we ons toch wat laten afschepen de de receptioniste van het Ibis Hotel. We besloten dus om er vandaag weer langs te gaan. Dit keer kregen we iemand anders te zien. We vroegen hem of er vaak dezelfde gasten kwamen in het weekend, speciaal voor de vogelmarkt en vreemdelingenmarkt. Die waren er niet volgens hem.

Ook vroegen we hem of er geen speciale arrangementen waren i.v.m. de omliggende theaters. De receptionist zei van niet maar dat zag er wel aan te komen volgens hem. Je zou binnenkort dus misschien een overnachting + een theatervoorstelling in één prijs kunnen verkrijgen. We houden dat dus in het oog. Ook zei de receptionist dat het hotel veel omzet verloren had gedurende de werken aan het plein. Misschien kunnen we daar ook iets mee doen.

Verder waren er met het mooie weer weer meer skaters te zien op het theaterplein. We vragen ons af waarom ze steeds terugkomen naar het theaterplein. Ze kwamen er immers ook al skaten voor de werkzaamheden aan het plein.

Stof te over dus om over na te denken!

Wies Jaspers

Theaterplein: De aftrap

Deze week brachten we een eerste bezoek aan het theaterplein. Aan een sfeerreportage beginnen voor radio is een werk van lange adem en is niet eenvoudig. Dus we begonnen rustig aan. Eerst keken we eens rond op het plein en maakten een lijst van alle aanwezige instanties (cafés, theater,restaurant, hotel,…). Dat bleken er een hele hoop te zijn.

 Een eerste kleine brainstorming, vanachter de ruiten van café de ‘cristoffel’ bracht ons tot de volgende bevindingen. Het theaterplein brengt een mix van modern en oud en pittoresk. Er is namelijk een contrast tussen de oude “bruine” kroegen en de moderne aanleg van het plein. Hier kunnen we in zowel onze radio- als video-opdracht zeker iets mee aanvangen.

 Ook zagen we dat er veel voor de hand liggende zaken zijn waarrond we kunnen werken. Bijvoorbeeld de wekelijkse markten, de theaters, verschillende cafés. Het lijkt ons toch verstandig om ons hierop niet al te blind te staren, en ook eens op zoek te gaan naar invalshoeken die niet voor het rapen liggen.

 Een mogelijke invalshoek dachten we al meteen gevonden te hebben toen we het aanplakbord www.sjacherbeurs.be zagen hangen aan één of ander bouwvallig huisje. Daarbij stelden we  ons al meteen een oude typische beurs bij voor. We besloten het dan ook snel te googelen. Tot onze spijt bleek deze beurs niet plaats te vinden op het theaterplein. Tot daar onze eerste vondst.

 Maar niet getreurd. Na ons eerste bezoek leerden we toch al één belangrijk ding. Mogelijkheden genoeg. Aan ons om een goede mogelijkheid aan te grijpen!

 Wies Jaspers
Groep 6 Theaterplein
(Miel Van Bavel, Marco Salamanca, Wies Jaspers)

ongebonden schrijven-reactie op why I blog van Andrew Sullivan

Andrew Sullivan stelt in zijn essay “Why I blog” : Unlike any single piece of print journalism, its borders are extremely porous and its truth inherently transitory. Hij zegt dus dat in tegenstelling tot eender welke gedrukte vorm van media, alleen de blog een transparante en weinig gedefinieerde vorm van jorunalistiek is. Met andere woorden, alleen via een blog kan men volledig vrij zijn in wat men zegt.

 Hiermee ga ik volledig akkoord. Uiteraard is het wel zo dat bloggen een uiterst geschikt medium is voor opinievorming. Je recht om vrije meningsuiting kan volledig botgevierd worden en tevens is die mening volledig van jezelf, en niet gebonden aan eender welke, partij, religie of strekking.

 Dit zou je natuurlijk wel kunnen zeggen van opniestukken in kranten. Columns, voorwoorden, hoofdartikels bevatten allemaal een eigen mening.

 Toch moet men in dagbladen toch steeds oppassen met wat men zegt. Dagbladen zijn nog steeds van een bepaalde strekking en propageren, in steeds mindere maten, een politieke voorkeur. Toch zou je deze stelling teniet kunnen doen door te zeggen dat redacties tegenwoordig meer en meer zelfstandig worden, en niet meer gebonden aan een politieke strekking.

 Blogs zijn dus het medium bij uitstek om zich ongebonden te kunnen uiten, aangezien er geen connectie bestaat tussen de auteur van de blog en diens werkgever.

 Tot slot, om een blog volledig ongebonden te laten zijn, moet er wel aan één voorwaarde voldoen worden. De blogger moet alleen in zijn eigen naam spreken.

Wies Jaspers

Journalistieke praktijk ‘Radio Crap’ VHA

• Wat heb ik gedaan?

We maakten in een groepje van 3 een radio uitzending van 20 minuten. Ik was de presentator, ook was er een technieker en een nieuwslezer.

 

• Hoe heb ik het aangepakt?

Het was vooral belangrijk om een goed tijdschema te maken en vooraf teksten te schrijven. Ook moesten we op voorhand weten hoelang de liedjes zouden duren zodat de technieker op het gepaste moment kon switchen.

 

• Wat was er moeilijk, en hoe heb ik het opgelost?

Alleen al het feit dat je in een micro moet praten was vrij moeilijk, om de eenvoudige reden dat ik dit nog nooit had gedaan. Ook was de timing moeilijk, om op het juiste moment na een liedje te beginnen praten. Ook was het moeilijk om een evenwicht te vinden in langs de ene kant zuiver en verstaanbaar te praten, en langs de andere kant toch nog vlot.

 

• Wat vond ik er leuk, prettig aan?

Het was erg spannend en ik had net een live gevoel, omdat het ook werd opgenomen. Het gaf echt een kick. Ook het feit dat we zelf de liedjes en het nieuws konden kiezen was erg prettig.

WJ

Journalistieke praktijk ‘Flash’ VDO

• Wat heb ik gedaan?

We maakten in een groepje van 3 een tv nieuwsbericht van 30 seconden over the ten miles in Antwerpen.

• Hoe heb ik het aangepakt?

De opdracht was om een tv-nieuwsfeit te maken over een onderwerp dat relevant was voor studenten van Plantijn. We hebben eerst met zijn drieën gebrainstormd over welk onderwerp we konden nemen. Iemand van onze groep deed mee aan de ten miles dus onze keuze was snel gemaakt. Vervolgens legden we het nodige materiaal vast om daar beelden te gaan schieten. Vervolgens sloegen we aan het monteren om daarna een gepaste tekst te schrijven en in te spreken.

 

• Wat was er moeilijk, en hoe heb ik het opgelost?

Het was moeilijk om te filmen in een massa van mensen. Er liepen voortdurend mensen voor

In beeld wat slechte beelden opleverde. Ook was het moeilijk om beelden en tekst te laten overeenstemmen.

• Wat vond ik er leuk, prettig aan?

Het was er leuk om zelf een onderwerp te kiezen. Ook was het fantastisch om zelf met camera op stap te kunnen. Het monteren met behulp van een derdejaars achteraf was ook erg leerijk.

WJ

Journalistieke praktijk ‘Den Triangel’ FRA

• Wat heb ik gedaan?

Mijn opdracht was een derdejaarsstudent ondersteunen bij het maken van een reportage over Guido Joris, een journalist van Joods Actueel die zware kritiek had geuit t.o.v. een musical van Israëlisch/Palestijnse makelij.

• Hoe heb ik het aangepakt?

Mijn opdracht bestond eruit om zoveel mogelijk over deze polemiek op te zoeken. Mijn belangrijkste bron hiervoor was het internet. Eerst verzamelde ik zoveel mogelijk informatie over Guido Joris en ging ik zijn achtergrond na. Verder zocht ik het eigenlijke artikel op. Ook bezocht ik verschillende fora op het internet waar veel verschillende reacties op deze polemiek te vinden waren.

• Wat was er moeilijk, en hoe heb ik het opgelost?

Door omstandigheden was er maar weinig tijd voor deze opdracht. Daarom vond ik het spijtig        dat ik het interview met Guido Joris niet kon meemaken.

 

• Wat vond ik er leuk, prettig aan?

Het was erg boeiend om je te verdiepen in een bepaald onderwerp. Op voorhand had ik hier wel eens over gelezen, maar ik kende de ware toedracht toen niet. Als je het dan van nabij gaat studeren begrijp je het pas ten gronden.

WJ

De kieskwies

De kieskwies is een internetquiz over de verkiezingen voor het Europees parlement. Op het eerste zicht is het een vermakelijk concept waarbij educatie en plezier hand in hand gaan. Toch kan je zien dat de webstek snel in elkaar is gestoken, omdat niet altijd alle antwoordenmogelijkheden volledig zichtbaar zijn. Over de inhoud van de vragen valt er wel wat te discussiëren. Ik vraag me onmiddellijk af of al die datums wel noodzakelijk zijn om de essentie van de Europese Unie te begrijpen. Vragen zoals welke lidstaten er zijn, welke taken de EU heeft etc. lijken mij meer gepast. In de intro stond er namelijk te lezen: Je ontdekt er onder meer hoe het Europese Parlement werkt, wat de parlementsleden er doen en hoe de Europese verkiezingen zullen verlopen. Hiervan heb ik in de vragen niets teruggevonden.

Wat de website dan weer wel interessant maakt is dat je buiten het deelnemen aan de quiz ook nog meer informatie kan vinden over de EU. Je vindt bijvoorbeeld allerlei interessante links met betrekking tot de EU, en ook kan je een lesbrief downloaden, geschikt om een les aan te wijten in het secundaire onderwijs.

Kortom: de quiz zelfs is maar mager, maar voor wie honger heeft naar informatie over de Eu kan vanuit deze site wel vertrekken.

WJ